platformKerktuinen |
Kleine blauwe bloempjes bloeien rond 4 en 5 mei om niet te vergeten wat vrijheid betekent. Om niet te vergeten allen die vochten en vechten voor leven in vrijheid en vrede. Allen die staande blijven tegen de stroom in en gestalte geven aan het rechtvaardigheid en barmhartigheid.
De verhalen in de Schrift brengen ons rechtvaardigen aan het licht, zij die ons voorgingen. Mensen met een naam om nooit te vergeten. Een naam krijgen betekent gekend zijn. Je kunt geroepen worden. Een naam ontvangen is een belofte voor een antwoord. Maar hoe zit dat met de andere schepselen? Nummers, naamloos, onbekend, onbemind?
'God bracht die bij de mens, om te zien hoe hij ze zou noemen: zoals de mens ze zou noemen, zo zouden ze heten' (Genesis 2,19).
Een legende gaat verder: Adam ging aan de slag en gaf alle schepselen een naam. Na enige tijd ging God een kijkje op aarde nemen om te zien of de schepselen tevreden waren met hun naam. Ze straalden: wij zijn gezien, wij zijn onderscheiden van de ander, we hebben een eigen naam. Maar een klein blauw bloempje boog verdietig: Adam had haar over het hoofd gezien. God zag het en zei: "Ik noem je 'vergeet-mij-niet' opdat men nooit meer jou en de Schepper zal vergeten.
'Ik ben een krokus van de Saronvlakte,
een lelietje van dalen!
Ja, als een lelie onder de doorns,
zo is mijn vriendin onder de meisjes.'
In het Hooglied wordt de geliefde vergeleken met een lelie. Daarmee kunnen allerlei bloemen bedoeld zijn. De naam lelie in de bijbel roept een beeld op van schoonheid, volmaaktheid en zuiverheid. 'Leer van de lelies op het veld hoe ze groeien. Ze werken niet, ze spinnen niet. Maar Ik zeg jullie: zelfs Salomo met al zijn pracht en praal ging niet gekleed als een van hen' (Matteüs 6,28).
Het is niet verwondelijk dat dit geurende bloempje dat in de meimaand bloeit met Maria verbonden werd. Een legende verhaalt hoe zij ontstaan zou zijn uit de tranen van Maria bij het graf in de tuin.
Als lelietje in het dal, niet hoog op de berg, maar klein, eenvoudig en deemoedig volgde Maria het spoor van haar geloof en liet een geur van heiligheid achter. Het lelietje van dalen werd gebruikt als symbool voor medici. En zo ook voor de heiland Jezus. "Spreek Heer, slechts één woord, en ik zal gezond worden".
Wat heeft deze fraaie bosplant die meer en meer ook in cultuurvorm in tuinen te vinden is met Salomo te maken? Hoe kreeg ze haar naam? In de littekens die de afgestorven stengels van deze plant op de wortelstok achterlaten herkende men de afdruk van een zegelring. Een zegel kan iets bekrachtigen, heeft een bepaalde waardigheid en is soms persoonsgebonden. Vaak werd dit specifieke zegel meegedragen in de vorm van een ring.
In de bijbel komt het woord zegel en bezegelen in verschillende betekenissen voor, maar niet in relatie tot Salomo. Deze relatie is terug te vinden in Joodse legenden.
Bij de bouw van de tempel onder leiding van Salomo zorgden demonische krachten voor veel tegenwerking. Het lukte Salomo niet het kwaad te keren. Aartsengel Michaël, de bestrijder en overwinnaar van het kwaad bij uitstek, verscheen aan hem en overhandigde hem uit Gods naam een kleine ring met een zegel waarin een steentje zat. Met deze ring dreef hij de kwade krachten uit. Een andere legende verhaalt hoe de wortel van de Salomonszegel gebruikt kon worden om rotsen en stenen te splijten. Salomo zou de plant gebruikt hebben om de rots Sion waarop de tempel gebouwd werd te laten springen om zo een vlakke ondergrond te krijgen. Een oude Duitse volksnaam Springwurtz herinnert aan dit verhaal.
Naar boven