met buxussen, met in het centrum het waterornament verwijzend naar leven, wedergeboorte, doop en dood. Deze verwijzing wordt versterkt door een cikelvorm ( een cirkel heeft geen begin en einde ) om de fontijn, die de eeuwige liefde en trouw van God uitbeeldt.Van daaruit vier paden, als verwijzing naar de vier windstreken, die een vierkant in vier perken verdelen. Deze zijn ingeplant met planten in de liturgische kleuren wit, rood, groen en paars en hebben zoveel mogelijk bijbelse namen of symbolische waarde.
De vier quadranten verwijzen naar vier typen landschap die een symboolbetekenis hebben in de bijbel: de woestijn, de verwoeste stad, de bloeiende steppe en de toekomst.
Deze vier typen zullen komend najaar verder uitgewerkt worden.